Tot Later in Laos

Na onze terugkomst in Hanoi wilden wij zo snel mogelijk naar Laos vertrekken. De volgende dag konden we met een bus mee die ons naar de hoofdstad Vientiane in Laos zou brengen. Vooraf was verteld dat het een lange zit zou worden......

Eerst werden we met een minibusje naar de plek gebracht waar de bus zou vertrekken. In Nederland is een bus of minibus vol als er geen zitplaatsten meer beschikbaar zijn. In Vietnam denkt men daar anders over. In een minibus is plek voor 9 mensen. Wij reden met een man of dertien naar de grote bus dus een aantal mensen moest staan.

Precies hetzelfde gebeurde toen we in de touringcar naar Laos stapten. Na een kwartier rijden stopte de volle bus om nog een man of vijf aan boord te laten. Deze mensen, allemaal locals, konden een comfortabel plekje in het gangpad zoeken. Dit geintje herhaalde zich nog een paar keer waardoor na een uur of twee het hele gangpad bezaaid was met locals. Twee van hen lagen languit op de grond. De rest zat op kleine plastic stoeltjes voor zich uit te staren. Natuurlijk moest er af en toe ook wat meubilair op het dak gebonden worden.

We vertrokken rond 18.00 uur uit Hanoi en kwamen rond 5.30 uur aan bij de grens tussen Vietnam en Laos. Jammer dat de grenswachten pas om 7.00 uur het laatste slaapzand uit de ogen wreven. Wachten dan maar. De overgang naar Laos ging verder soepel. Stempeltje hier formulier daar en je bent in Laos. Grappig dat als je Vietnam verlaat je in een soort niemandsland terecht komt. De 'ingang' van Laos is ongeveer tweehonderd meter verderop.

Na de grensovergang nog een flinke rit voor de boeg. Rond 17.00 uur kwamen we eindelijk aan in Vientiane, de hoofdstad. Eindelijk weer lekker warm en zonnig. We hadden veel slechte verhalen gehoord over de busrit en het was niet erg comfortabel. Aan de andere kant moet je de charme van zoiets ook wel kunnen inzien. Anders kan je volgens mij beter thuis blijven.

Na een dag hadden we het wel gezien in de hoofdstad en zijn we met een busje naar Vang Vien gereden. Een onbeschrijfelijk oord waarover latereen verslag volgt.Tot zover!

Groeten uit Vang Vien, Laos!

Mistig Sapa

Dinsdag 15 februari zijn we naar Sapa vertrokken met de trein. Dit was de eerste keer dat we met de trein gingen, dus het was spannend! We kregen een gezellige coupe met een vietnamees gezin. Alles leek een beetje op een slaaptrein naar een wintersport oord. Helemaal toen we aankwamen in Sapa, het was er namelijk een graad of 5... Na een paar uur te hebben gewacht begon onze wandeltocht door de bergen. Helaas hebben we weinig van het mooie landschap kunnen genieten, want het was erg mistig. Gelukkig hadden we een leuke groep en ging het wandelen erg "soepel". Savonds hadden we een homestay (eigenlijk een soort budget hotel bij een familie thuis) Na het eten werd het kampvuur aangemaakt en kwam de rijstwijn op tafel. Er werd heel wat geproost en na een tijdje kon onze guide niet meer op zn benen staan. Dit resulteerde in een vienameese "waterval" bij het kampvuur, waarna zijn naam werd omgedoopt in Vommie. De volgende dag vertrokken we naar een heerlijk ontbijten (pannenkoeken) voor onze finale wandeling. Het weer was nog steeds niet beter, wat erg jammer was. Vanacht zijn we om 5 uur weer aangekomen in Hanoi na een zit van 10 uur. Dit was een kleine voorproef voor de busrit van morgen. Dan vertrekken we naar Vientiane in Laos, deze rit duurt ongeveer 20 uur. We hebben een mooie tijd gehad in Vietnam, maar hebben erg veel zin in Laos!

Happy Tet

Vorige week hebben we van Halong Baai genoten. Het is er erg mooi. We zijn met een boot naar een klein eilandje gevaren waar we in eerste instantie een nacht zouden blijven. Het beviel zo goed op het eiland dat we drie dagen langer zijn gebleven. We hebben zelfs gewakeboard. (Ja dames en heren we konden allebei overeind blijven.) De foto's volgen later.

Gisteravond hebben we metongeveer vijftien medereizigersChinees nieuwjaar gevierd in een regenachtig en 'koud' Hanoi.De laatste dagen is het hier ongeveer 20 graden.Het vuurwerk klonk goed, we konden het door de bewolking niet goed zien helaas. Daarna de kroeg in geweest met z'n allen.

Vanwege Tet -die mensen hier vieren het vier dagen- kunnen we pas overmorgen naar Sapa. We hebben daarna nog een goede week te gaan in Vietnam.

So far so good, groeten aan Nederland!

Easy does it

Vanuit Ho Chi Minh stad zijn we met de bus (8 uur) naar Dalat gereden. Daar hebben we onze 'Easy Riders' ontmoet. Dat zijn gidsen uit Vietnam die je op de motor het land laten zien. Omdat we de bus een beetje zat waren- en omdat we veel goede verhalen over deze manier van reizen hadden gehoord- hebben we een vijfdaagse tocht naar Hoi An geboekt. Achter op de motor door de hooglanden van Vietnam. Het was geweldig! Inmiddels zijn we aangekomen in het leuke stadje Hoi An. We denken hier een dag of twee te blijven.

Oja, de 'easy riders' . Twee gidsen uit Vietnam die Engels spreken en je veel over het land kunnen vertellen. Wij hebben onze gidsen (Dan en Fuoch) in Dalat ontmoet. Achter op de motor zijn we de hooglanden van Vietnam ingereden. Onderweg hebben we veel gezien. Af en toe waanden we ons in een aflevering van 'How it's made'. Rubber, thee, koffie, peper, baksteen, tofu en bloemen. We zijn inmiddels experts!

Naast het kruidenkastje van oma weten we inmiddels ook alles van culinair Vietnam; lekker en goedkoop. Ook leuk dat wanneer je in een restaurant gaat eten waar enkel Vietnamezen een stokje prikken, alle ogen op je gericht zijn. Goed voor je ego. Vooral de lengte van Jan verbaasde menig Vietnamees. (De locals gooide bij wijze van spreken nog net niet met pinda's naar lange Jan)

Onze gidsen hadden een strakke taakverdeling. Dan ( goed voor zeven jaar vechten in de oorlog) vertelde over diezelfde oorlog en de ' minority people' die in het gebied leven. Fuoch hield zich bezig met alles wat er groeide en bloeide in dit prachtige land. Het was leerzaam en leuk, we hebben er ontzettend van genoten. Je ziet zoveel als je achter op een motor zit. Veel leuker dan reizen met de bus.

Een welkome afwisseling (moet je horen we zijn pas een dikke week onderweg) na de drukte van Ho Chi Minh City. De hooglanden zijn hier trouwens prachtig. De laatste twee dagen van onze tocht reden we zijdelings aan het originele Ho Chi Minh trail, dwars door de jungle.

Ho Chi Minh trail is zegmaar het Pieterpad van de Vietcong. Het communistische noordelijke legertransporteerde troepen en wapens over dit pad -meer is het niet- om het kapitalistische zuiden tever/heroveren. Onze gids Danvertelde dat de Amerikanen de beste wapens hadden, maar dat de GI'sniet goed konden vechten in dit voor hun onbekende land. Wat dat betreft is er dus weinig veranderd.Nog steeds hebben de meest moderne legers (VS, Israel) de grootste moeite metfanatieke maarrealtief licht bewapende strijders (Taliban, Palestijnen)

Genoeg over de oorlog. Momenteel zijn we nog in het prachtige Hoi An. Een klein stadje datvolgens ons leeft op het maken van costum made kleren. Boukje heeft voor een zacht prijsje twee zomerse rokken gekocht.

Morgenvroeg vertrekken we met de bus naar Hue. Daarna gaan we in een tik door naar Hanoi. Het Tet-festival komt er aan en als dat losbarst willen we in Hanoi zijn. Het schijnt wat lastig tezijn om tijdens het feest rond te reizen. De Vietnamezen zijn al maanden van te voren bezig met het stoken van rijstewijn dus wij vermoeden dat het openbare leven tijdens Tet letterlijk lam komt te liggen. Tot in Hanoi en tot nader bericht!

Groeten uit Hoi An!

Ho Chi Minh

We zijn veilig aangekomen in Ho Chi Minh en onze spullen ook. Het is hier in 1 woord CHAOS. Overal scooters en toeterende auto's en bussen. Donderdag hebben de Cu Chi tunnels bezocht en vandaag zijn we naar de Mekong Delta geweest. Inmiddels al een stel leuke mensen ontmoet en morgen vertrekken we naar Dalat.

De reis erg soepel verlopen. Qatar airlines heeft hier voor een groot gedeelte aan bijgedragen. We hebben ons goed vermaakt met films kijken en gamen. Op Ho Chi Minh geland lagen daar gelukkig onze tassen op ons te wachten. Eenmaal buiten stond er een grote mensen massa. Gelukkig kwamen we een oud Vietnamees vrouwtje tegen dat ons naar de Taxi wees waar we niet teveel voor hoefde te betalen. In de taxi hebben we onze ogen uitgekeken. Overal scooters! Er zijn er namelijk 5 miljoen van in deze stad. Alles rijdt hier dwars door mekaar en toetert. Oversteken is daardoor erg lastig, maar moet je gewoon doen. Ze rijden wel om je heen.

Na de eerste nacht in een zaken hotel moesten we op zoek gaan naar een hostel. Deze vonden we gelukkig snel in DE backpackers straat van Ho Chi Minh. Daar hebben we ook de eerste mensen ontmoet. Paar biertjes meegedronken en toen we terug kwamen bij het hostel zat het hek dicht! Gelukkig werden we met een roffel op het hek toch naar binnen gelaten. De volgende dag zijn we verhuist naar de overkant (goedkoper) en naar de Cao Dai tempel en de Cu Chi Tunnels geweest. Bij het laatste heeft Jan een AK47 geschoten.

Vandaag zijn we naar de Mekong Delta geweest. De markt op het water. Dit zag er alleen niet zo uit als op het plaatje, maar dit komt waarschijnlijk ook omdat we maar 1 dag zijn geweest. We hebben lekker op een boot gezeten en gegeten. We hebben ook een stukje gefiets met twee meisjes. Heel toevallig hadden zij ook op het Boni gezeten, maar we kende ze niet. De terug reis werd 2.59 uur lang durende 'hel' doordat de vrouw die achter ons zat niet kon stoppen met praten...

Vanavond laatste avond Ho Chi Minh. Zo nog even wat eten en drinken en morgen vroeg op voor de 8 uur durende rit naar Dalat.

Foto's komen nog, want de computer is erg traag...

Daar gaan we dan!

Hoi Allemaal,

Het is bijna zover, over 4 uurtjes zitten we in het vliegtuig naar Vietnam!

Bedankt voor alle lieve mailtjes en smsjes.

Ik (Boukje) heb mijn sim-kaart in een andere telefoon gedaan, dus heb jullie nummers niet meer... Wanneer je een smsje stuurt, zet er dan even je naam bij! Wel zo leuk om te weten van wie het afkomstig is.

Tot over drie maanden!

Groetjes,

Boukje en Jan